Huilbaby en het KISS-syndroom

donderdag 29 november 2012 15:04:21 Europe/Berlin

Ik begreep, dat haar stressklachten door Lotje veroorzaakt werden. Mijn behandeling zou slechts een beperkt resultaat kunnen hebben, zolang de oorzaak van het probleem, de huilbaby, niet werd opgelost. Ik begon met een ontspannende massage van haar nek en dat gaf wel verlichting. Terwijl ik bezig was, vroeg ik haar of ze al met Lotje naar de huisarts of het consultatiebureau was geweest. “Nee”, antwoordde ze. “Ik ga die mensen toch niet lastigvallen, omdat mijn baby soms huilt?” “Nou, dit is niet meer soms”, zei ik. “Heb je wel eens gehoord van huilbaby’s of het KISS-syndroom?” Het bleef stil. “Bij het KISS-syndroom heeft het kindje last van zijn nekje en kan daarom niet slapen. En de ouders dus ook niet.”  Ze keek me aan. “Zou Lotje pijn hebben?”, zei ze, nu bezorgd. “Dat zou de oorzaak voor het huilen kunnen zijn. Maar vaak is het op te lossen. Mijn collega Peter is manueel therapeut, met daarbij de specialisatie KISS-therapeut. Hij kan Lotje misschien helpen. Overleg het eens met je huisarts of het consultatiebureau.”

De volgende dag belde ze om een afspraak voor Lotje bij Peter te maken. Peter bekeek later die week Lotje en constateerde inderdaad een probleem in haar nekje, vooral van de bovenste drie werveltjes. Hij  mobiliseerde haar nekje, uiterst voorzichtig natuurlijk, en gaf de ouders adviezen voor thuis mee. Na een paar weken ging het stukken beter met Lotje en sliep ze zelfs af en toe een hele nacht zonder een kik te geven.

De nekklachten van de moeder van Lotje reageerden uitstekend op de behandeling. Maar of dat nu door mijn behandeling of door Peter’s behandeling van Lotje kwam, laat ik maar even in het midden.

Geplaatst in Baby door

Nicolet Klaaysen

Post Comments

Verstuur reactie




* Verplichte velden