Het rookgordijn

dinsdag 8 januari 2013 10:24:01 Europe/Berlin

In onze praktijk komen vaak mensen met Claudicatio Intermittens, de officiële naam voor etalagebenen.  Michel is er één van; een levensgenieter van Franse afkomst. Hij is al eens gedotterd, maar dat heeft slechts tijdelijk effect gehad. Eén van de belangrijkste oorzaken: Michel kan geen afstand doen van zijn Gauloise-sigaretten. Soms probeer ik het onderwerp ‘roken’ voorzichtig aan te roeren, maar word dan steevast uitvoerig onderhouden over de bereiding van de perfecte Franse uiensoep of een opsomming van de vocale kwaliteiten van een aantal Franse zangers. Hij ontwijkt uiterst kunstig het onderwerp. Helaas, want zijn rookverslaving is een groot probleem.

Bij een nascholing over de relatie roken-etalagebenen die ik onlangs bezocht, werd het onderwerp van Michel’s verslavingsgedrag besproken. Vaak is onze benadering te negatief. We zeggen al gauw: ‘U moet stoppen met roken’, waardoor mensen zich betutteld voelen. Ook ik maakte nog wel eens die fout, want ik wist niet dat rookverslaving een uiterst ernstige verslaving is. Nicotine heeft effect op diverse stoffen, die de gebruiker een heel prettig gevoel geven en zelfs pijnstillend werken! Zelfs de smaak van een perfecte uiensoep wordt beter door de stimulerende werking van de gauloise, die na het eten wordt opgestoken.

Wat te doen met Michel? Hij komt telkens uiterst gemotiveerd trainen, maar het effect van die training is beperkt door zijn sigaretjes. Michel moet geholpen worden. Professioneel, eventueel met afkickmedicatie. Zijn huisarts kan daar een rol in spelen, maar mogelijk is nog professionelere hulp noodzakelijk. Maar hoe breng ik dat?

Ik krijg de discussie op gang door mijn excuses aan te bieden. Excuses voor mijn maandenlang durende onbegrip voor zijn echte probleem. Hij kijkt me verbaasd aan, maar het rookgordijn trekt wel op. Hij worstelt wel degelijk met zijn verslaving, maar is zich slechts gedeeltelijk bewust van de ernst ervan. Ik wijs hem op de site van Stivoro, waar hij deskundige hulp kan vinden. Want ik kan die nog niet geven, daarvoor ga ik wel meer bijscholingen volgen.

Hoe het Michel verder is vergaan, weet ik (nog) niet. Hij is weer geopereerd aan de slagaders in zijn benen en overleefde de operatie maar ternauwernood. Ik hoop oprecht dat hij beter wordt en zijn verslaving zal kunnen overwinnen. Dan kan hij me meer perfecte recepten geven, want die uiensoep was werkelijk geweldig!

Geplaatst in Goede voornemens door

Nicolet Klaaysen

Post Comments

Verstuur reactie




* Verplichte velden