Ik ben geen supermama!

dinsdag 11 maart 2014 13:03:14 Europe/Berlin

Laten we Marit eens als voorbeeld nemen. Ze heeft sinds haar 25e een topcarrière en is al tien jaar projectleider bij een ingenieursbureau. Ze kwam twee maanden geleden bij mij voor coaching, omdat ze niet lekker in haar vel zit; ze slaapt slecht en heeft constant een opgejaagd gevoel. “Ik ben het zat om als rolmodel te worden gezien, met drie jonge kinderen, een leuke vent en een goede baan. Ik kan het echt niet meer volhouden om te doen alsof het allemaal prima te combineren is. Ik ben gewoon moe!”

 

Al pratende blijkt Marit vooral behoefte te hebben aan erkenning en waardering. Als werknemer, als leidinggevende, als moeder, als echtgenote, enzovoorts. “Ik heb mezelf altijd voorgehouden dat dit de ideale combinatie was: allebei werken, een goed salaris, drie kinderen, prima kinderopvang en een vangnet met opa, oma en oppas. Maar zo langzamerhand begint het tot me door te dringen dat ik geen supermama of rolmodel wil zijn.” Bij Marit wringt de schoen vooral rondom de keuze voor een topfunctie jaren geleden en die keuze past niet meer. Het leven is dynamisch en er is veel veranderd sinds haar eerste kind vijf jaar geleden werd geboren. Zij is een meisje dat zich altijd makkelijk aanpaste aan elke situatie, maar vanaf de geboorte van haar derde dochter is het allemaal anders. “Voor mijn gevoel laat Ilse, mijn derde kind, mij inzien wat ik aan het doen ben; ik ren van hot naar her, heb nooit mijn volle aandacht voor iets of iemand en het ergste van alles is dat ik ook geen energie meer haal uit mijn werk. Ilse is een supergevoelig kind en hangt heel erg aan me. Het voelde eerst als een blok aan mijn been, maar ik ga door de coachgesprekken steeds meer inzien dat het met mijn eigen gedrag te maken heeft.”

 

Jarenlang dag in, dag uit stress had van Marit een ander mens gemaakt en eigenlijk was ze vergeten wat ze nu écht belangrijk vond in het leven. Nu ze haar waarden weer duidelijk op haar netvlies (en in haar hart) heeft, kan ze nieuwe keuzes maken. De laatste keer dat ik haar sprak, vertelde ze: “Na een gesprek met mijn baas heeft hij voorgesteld om een tijdje in de luwte te gaan werken en even wat meer ruimte voor mijn gezin en mijzelf te nemen. Ik werk tijdelijk drie en een halve dag en doe weer dingen waar ik blij van word. Zo ben ik laatst een dagje naar de sauna geweest. Maar ik zit ook lekkerder in mijn vel omdat ik nu een keer per week sport. Het heeft zeker effect op me; ik voel me een ontspannen moeder en leer zelfs haken, samen met mijn oudste dochter!” Af en toe twijfelt ze nog over haar baan, maar nu ze andere tijden werkt en weet wat ze belangrijk vindt, ziet ze – vanuit een ander perspectief – mogelijkheden voor groei en ontwikkeling. En juist omdat ze nu veel meer staat voor wat ze wil en voor wie ze is, krijgt ze ook de waardering en erkenning waar ze behoefte aan heeft. En dat doet haar goed; ze voelt zich thuis en op het werk energieker dan ooit!

Geplaatst in Moeder door

Janneke Swart

Post Comments

Verstuur reactie




* Verplichte velden