Het raadsel van de Zinkwegse liesblessures

woensdag 5 maart 2014 09:24:50 Europe/Berlin

Het eerste zonk steeds verder weg op de ranglijst. Spoedoverleg met verzorger Kees en trainer Mark over de trainingswijze bracht de oplossing. Eerst dacht ik dat het probleem veroorzaakt zou kunnen zijn door duurtrainingen (zoals twintig rondjes in hetzelfde tempo rond het veld rennen), die voor voetballers eigenlijk niet geschikt zijn. Bij voetbal wordt van de sporter meer explosieve kracht verwacht; rustig wandelen en dan opeens wegsprinten. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een marathonloper, die lange tijd in een tempo loopt. Vergelijk het met enerzijds een Ferrari, een raspaard, en een Volkswagen Golf dieseltje, een werkpaard. Wanneer je in het dieseltje opeens gaat proberen te rijden als in een Ferrari, is de kans dat er iets kapotgaat behoorlijk veel groter.

 

Zoals gezegd was dat hier niet het geval. Trainer Mark deed helemaal geen duurtrainingen, maar juist intervaltrainingen. Uitstekend dus. Maar wat is dan de oorzaak? Wederom bekeken we de trainingen. De warming-up bestond uit een rustig opgebouwde belasting van de spieren. Daarna volgde het rekken en strekken en vervolgens werd er maximaal belast bij sprint-trainingen. Toen begreep ik het. Het rekken en strekken werd direct gevolgd door maximale belasting van de spieren. Wanneer de spier gerekt wordt is deze juist extra kwetsbaar. Dus hier ging het mis. Precies zoals een van de geblesseerde Zinkwegse Boys had aangegeven: bij de sprint-oefening ‘schoot de pijn erin’.

 

We besloten de rek- en strekoefeningen op dit punt van de training weg te laten. In de cooling-down rustig  rekken en strekken is geen probleem, hoewel het nut ervan twijfelachtig is. Het resultaat? De Zinkwegse Boys zullen dit seizoen geen rol van betekenis meer spelen, maar volgend seizoen verwacht ik een hogere klassering. Vooral omdat er  beduidend minder liesblessures zullen zijn!

Geplaatst in Blessures door

Janneke Swart

Post Comments

Verstuur reactie




* Verplichte velden