Burn-out: een steeds groter probleem

donderdag 20 maart 2014 09:27:19 Europe/Berlin

Burn-out wordt gekenmerkt door chronische vermoeidheid, lichamelijke klachten, slaapstoornissen en vooral door het met tegenzin naar het werk gaan (of het gewoon niet meer kunnen opbrengen om naar het werk te gaan). Mensen met een burn-out hebben geen enkele interesse meer in hun werk. In het voorstadium kan men alleen nog maar aan het werk denken met veel spanning en soms zelfs met een gevoel van wanhoop.

 

Conny is een lerares in het speciaal onderwijs. Ze heeft altijd in het onderwijs gezeten. Ze is begonnen als kleuterjuf en via het basisonderwijs werkt ze nu op een school voor jongeren met gedragsproblemen. In het begin kon ze goed contact maken met de jongeren en als het haar gelukt was, voelde ze zich tevreden. Conny is een vrouw die het iedereen naar de zin wil maken. Ze voelt zich pas goed over haar eigen functioneren als anderen tegen haar zeggen dat ze iets goed heeft gedaan en zelfs dan twijfelt ze er nog aan. Met alle bezuinigingen in het onderwijs is de spanning de laatste jaren erg opgelopen. Daarnaast kreeg haar man vorig jaar een hartinfarct. Gevolg was dat het dit schooljaar steeds moeilijker was om naar het werk te gaan en zich daar te concentreren. De leerlingen voelden dat ze niet lekker in haar vel zat en stelden haar nog meer op de proef. Thuis moest haar man revalideren en uiteindelijk re-integreren. De gezondheid van Conny werd slechter. Ze kreeg RSI-klachten aan haar handen en polsen en haar astma werd erger. Uiteindelijk kwam ze thuis te zitten, omdat ze gewoon niet meer in staat was om te werken.

 

Aan het begin van de behandeling heb ik Conny laten inzien wat er gebeurd was en vooral ook hoe zij zelf functioneerde. Tegelijkertijd heeft ze meer structuur in haar dagen gebracht. Elke dag staat ze op tijd op. Ze eet drie gezonde maaltijden en snoep (in haar geval drop) wordt niet in huis gehaald. ’s Avonds leest ze een boek of kijkt naar rustgevende programma’s op televisie. Als ze toch nog gespannen is, gaat ze voor het slapen gaan nog douchen om tot rust te komen. De volgende stap voor haar was om te besluiten wat zij zelf wil en vooral ook wat ze wil behalen in haar leven. “Hoe wil je dat je leven eruitziet over vijf of tien jaar?” Haar keuze is om een lieve oma te zijn die er helemaal kan zijn voor haar kinderen en kleinkinderen. Daarnaast wil ze samen met haar man nog allerlei leuke dingen doen. Ze heeft nu geleerd om na te denken voor ze ja zegt op vragen. Nu stelt ze zichzelf de vragen: wil ik dat? Zo ja, hoe wil ik dat? Wanneer doe ik dat? Zijzelf maar ook haar familie en collega’s moesten heel erg wennen aan de Conny die niet automatisch ja zegt en alles oplost voor anderen. Haar leerlingen reageren heel goed op de nieuwe juf die duidelijk haar grenzen aangeeft. De RSI-klachten zijn duidelijk verbeterd en de astma is weer onder controle. De problemen met de bloeddruk zijn verdwenen en ze slaapt weer goed. Als ik nu aan haar vraag hoe haar week is geweest, begint ze met wat gelukt is, terwijl ze eerder altijd alleen vertelde wat niet was gegaan of wat ze fout deed. Kortom een hele omslag.

Geplaatst in Psychologie door

Janneke Swart

Post Comments

Verstuur reactie




* Verplichte velden